***Beware of spoilers***
Voor wie deze week ‘Thuis’ en/of ‘Callboys’ nog niet gezien heeft en dat nog van plan is (en op één of andere magische wijze wist te ontsnappen aan andere spoilers): lees NIET verder!

Oké dus…eerder deze week stierf Yvette (aka Madame Toertjes) in ‘Thuis’. Ook ik als trouwe fan moest een traantje wegpinken, zoals me dat wel vaker overkomt tijdens het televisiekijken. Ik leef me namelijk nogal makkelijk in in het leven van fictieve personages. Toch was zelfs ik redelijk verbijsterd toen ik, enkele minuten na de aflevering, zag dat ‘één’ eigenhandig een officiële rouwpagina online had gezwierd. Voor alle duidelijkheid: de actrice die de rol van Yvette vertolkte, is nog steeds springlevend. Het gaat hier dus om een rouwregister voor een personage. Natuurlijk kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en ging ik eens piepen. Ik wou al snel dat ik dat niet had gedaan… De site stond vol met berichtjes à la “Ik wil graag mijn oprechte steun betuigen aan Frank, Simonneke en de rest van de familie. Ik kan het nog steeds niet geloven. Doe de groeten aan mijne Fons daarboven.” En ik denk dus niet dat die dat als grap bedoelen. Nu wil ik absoluut niet de spot drijven met het medeleven van die mensen, maar….tha fuck?

Met de dood van ons Yvetje nog vers in het geheugen, kreeg de liefhebber van de Vlaamse televisie donderdagavond opnieuw een enorme klap te verwerken: onze favoriete callboy, Jay Vleugels, is niet meer. Dit sterfgeval kwam een pak onverwachter, maar blijkbaar is er voor regisseur Jan Eelen niet meer nodig dan de combinatie van anderhalve meter haar (“ne steirt”, in vaktermen) en wat overgebleven moto-onderdelen, om iemand te mollen.  Persoonlijk vond ik de hele aflevering lachwekkend slecht, maar toegegeven, verrassend was het wel (tot het moment dat de broer verschijnt, dat was gewoon belachelijk voorspelbaar).

De dood van Jay heeft op mij niet meteen een diepe indruk nagelaten, maar blijkbaar is dat voor heel wat fans van de ‘Callboys’ anders. Want wat zie ik nu? Dat enkele kijkers vanavond een wake hebben georganiseerd, symbolisch op de ondertussen wereldberoemde Vlooybergtoren. Inderdaad: er komt een herdenkingsdienst voor een fictief personage uit een reeks die amper zeven afleveringen heeft gedraaid. Ze-ven afleveringen. Ik heb telefoongesprekken met ons bon die langer duren dan zeven afleveringen. En voor wie nu wil opmerken dat toch niemand zo zot is om daar effectief naartoe te gaan: op dit moment staan er een kleine 900 mensen op “aanwezig”. En ik dacht dat ik overdreven invested was in mijn series…

Ik weet eigenlijk niet goed of ik hier nu moet mee lachen, of net niet. Persoonlijk vind ik het redelijk creepy en stel ik me toch wel wat vragen bij de mentale toestand van de gemiddelde kijker. Ik wil nog graag geloven dat die wake niet veel meer is dan een gelegenheid voor fans om elkaar te ontmoeten, maar het is niet de eerste keer dat ik opmerk dat veel mensen écht niet lijken te begrijpen wat “fictie” betekent. Daarom vind ik het best zorgwekkend dat de zenders zelf daar ook zo schaamteloos op inspelen, door bijvoorbeeld het aanmaken van dat rouwregister. Er zijn toch wel grenzen, lijkt me?

Achja, misschien is het allemaal maar onschuldig en ligt het gewoon aan mij. Uiteindelijk doet iedereen natuurlijk wat ie wil. Daarom ook, aan al wie vanavond naar de herdenkingsdienst van Jay gaat: ’t amusement. En voorzichtig op de baan he!

Cheers,

G.

 

Advertenties

2 gedachtes over “In memoriam…omdat het kan?

  1. Ook ik viel bijna van mijn stoel toen ik las dat er voor Yvette een rouwregister werd geopend. Ik kan me best voorstellen dat heel wat mensen zich in die mate vereenzelvigen met de personages van een TV-serie, dat ze zich na een tijdje zelfs lid van de familie voelen. Maar dat de openbare zender misbruik maakt van de naïviteit van deze simpele zielen is een trieste zaak. Het is een beetje als lachen met gehandicapten.
    En een herdenkingsdienst voor een fictief personage uit een reeks van zeven afleveringen lijkt mij helemaal een brug te ver, hoewel de mediamachine achter “Callboys” m.i. iets meer aan zelfrelativering doet dan de VRT. Hoe dan ook, deze serie is niet aan mij besteed en ik begrijp helemaal de hype niet rond deze productie van Jan Eelen. Ik ben nooit een aanhanger geweest van onderbroekenlol en in deze serie is ht humorgehalte van zo’n betreurenswaardig niveau dat ik er zelfs niet mee kon glimlachen. Ik denk dan: arm Vlaanderen. Maar het zal wel aan mij liggen. Ik ben nu eenmaal van een andere generatie en heb soms moeite met hedendaagse humor. Ook “De slimste mens” is hier een levend voorbeeld van. Wat eens begon als een plezante familiekwis, hier en daar doorspekt met een kwinkslag van een intelligent jurylid (zoals Marc Reynebeau en zelfs rector Rik Torfs), is na jvele suucesvolle jaren gedegradeerd tot een talk showvol vettige praat, waarbij het element “quiz” totaal ondergeschikt is geworden aan de fijne conversaties die tussen de quizmaster en de juryleden worden gevoerd. Grappen en grollen van het laagste alooi en vooral lachen met zichzelf. Het moet voor mij ook niet zo saai worden als “De slimste mens” bij de NPO, maar er moet toch een gulden middenweg bestaan… Maar ja, we worden oud en beginnen te zagen… Gelukkig worden er hier en daar ook nog interessante programma’s gemaakt, zoals “Alleen Elvis blijft bestaan”. Maar het is allemaal erg persoonlijk, natuurlijk.

    Like

    1. Bedankt voor je reactie! Persoonlijk vond ik Callboys niet slecht, maar het was geen “Het Eiland”. Naar mijn mening toch nog steeds één van de beste Vlaamse programma’s ooit. Dat heeft inderdaad alles te maken met het soort humor dat iemand kan bekoren.

      Wat de Slimste Mens betreft, moet ik toegeven dat ik stilaan ook teleurgesteld ben. Ik was altijd enorme fan van het programma, maar tegenwoordig vind ik de hele quiz geen andere functie meer hebben dan context bieden aan de moppen van de jury. Ze zijn té aanwezig en het hele programma komt enorm ingestudeerd over. Al hangt het er vanaf wie erin zit.

      Achja, zolang er mensen zijn die boodschap hebben aan dergelijke zaken, zullen helaas ook de zenders daar maar al te graag in meegaan. Zelfs tot in de mate van een rouwregister voor Yvette 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s